( 1 ) امام رضا عليه السّلام كه كاملا از دلايل اين سياست آگاه بود از قبول تفويض مقام خلافت از سوى مأمون شديدا خوددارى كرد . هنگامى كه مأمون از امام مأيوس شد ، او را تهديد به مرگ نمود و امام با بىميلى خواست او را اجابت كرد به اين سه شرط كه : 1 ) امر و نهى نكند ، 2 ) هيچ كس را از پستش عزل نكند ، 3 ) هيچ كس را در هيچ پست دولتى منصوب نكند . اين شرايط دلالت بر اين مىكند كه امام جانشين ظاهرى مأمون بود و روشن است كه حكومت مأمون غير قانونى بود ، زيرا اگر قانونى بود ، امام اين شرايط را تعيين نمىكرد . تنها چند روز بعد تمام مردم به عمق عقيدهء امام پى بردند و فهميدند كه كار مأمون چيزى جز نيرنگ نبوده و او خواسته است به اهداف سياسى خود برسد . هنگامى كه مأمون به هدف خود رسيد ، امام را به قتل رسانيد ، زيرا او قادر نبود امام را از مقام وليعهدى خلع كند . اين موضوع را در قسمتهاى بعدى كتاب توضيح خواهيم داد . ( 2 ) 5 يكى از اهداف اين كتاب ، اثبات علم فراوان امام رضا عليه السّلام است كه از جملهء آنها فلسفه ، فقه ، طبابت ، تفسير و غيره مىباشد و اين مىتواند واقعا از طريق مناظره‌هاى او با اساتيد بزرگ و دانشمندان ديگر كشورها و شهرهاى مختلف به اثبات برسد . اين مطلب قابل ذكر است كه روزى مأمون از دانشمندان مذكور درخواست كرد كه به خراسان بيايند به منظور اينكه امام را امتحان كنند . مأمون در جلسه‌اى حضورى و محرمانه به آنان قول داد كه مقدار زيادى پول به آنها بدهد به شرطى كه امام را با بحثهاى خود ساكت نمايند و او را در پاسخ به پرسشها عاجز و ناتوان جلوه دهند تا بتوان از اين موضوع به عنوان ناتوانى امام و وسيله‌اى براى ردّ ادّعاى شيعيانى كه معتقدند امامان و اهل بيت پيامبر عليهم السّلام داناترين